Verhuizing

Ik begon het weer voor elkaar te krijgen: een paar verschillende blogjes. Er zijn er nu twee waar ik verder mee ga:
eccentriclady.com in het Engels
en eccentriekedame.blogspot.com in het Nederlands

Dan weten jullie waar ik gebleven ben ;-)

Zwijmelen op Zaterdag

Dit is een idee van Marja. En als je wat meer andere muziek zoekt, staat dat er ook zeker tussen. Maar Valhalla bracht me met haar liedje van Deine Lakaien op het idee om dit te posten:

Jaren geleden ging ik er heen met een vriendin: Veljanov trad op in Utrecht, op Summer Darkness. Ik kende hem nog niet, maar zij was helemaal fan, en ik ook zodra hij begon te zingen...

bibliotheek

Straks gaan we weer; de boeken van Jos verlengen, mijn boeken inleveren... en dan weer lekker nieuwe boeken uitzoeken. Ik ben gek op lezen, en al heb ik hier thuis ook een hoop boeken staan en lees ik ook een hoop op mijn ipad, er zijn genoeg boeken die ik ook daar kan en wil lenen. Al is het maar om even door te bladeren of het iets voor me is.

Daarbij ben ik op de een of andere manier gek op de geur van de bieb. Ik denk dat de geur me doet denken aan vroeger; als kind was ik namelijk al gek op lezen, en elke dag dat ze open waren was ik er te vinden om nieuwe boeken uit te zoeken. Die ik dan ook het liefst dezelfde dag uit had natuurlijk.

De laatste jaren ging ik eigenlijk vrij weinig naar de bibliotheek; die in het dorpje waar ik woonde heeft erg veel voor kinderen en tieners, maar weinig interessants voor volwassenen. En dan kon ik wel gratis reserveren bij andere bibliotheken in de buurt, zoals waar we nu heen gaan, omdat die bij elkaar horen; maar dan mis ik toch het snuffelen en dan ineens een leuk boek vinden, het is veel leuker als je niet van te voren bedenkt wat je wilt hebben. Ook in Maarssen en Velp ging ik niet echt, al wist ik er wel vrij snel de bibliotheek te vinden; ik was er immers geen lid, dus ik kon toch niet lenen. Maar nu we in Rhenen wonen, en ik heb ontdekt dat ik gewoon dezelfde pas kan blijven gebruiken, zijn we er ineens regelmatig te vinden.

Leen jij graag boeken bij de bibliotheek?

Uitgaven die vast wel een keer gebeuren (maar nu even niet)

Vandaag was het lekker weer, en ik zat van kwart over 9 tot half 1 binnen - niet dat ik het echt erg vond hoor, al had ik wel graag lekker naar buiten gewild op een gegeven moment. Maar ja, ik had beloofd te helpen met koffie schenken in de kerk, en wat je belooft moet je doen. Dus ik heb geholpen, en het was best wel heel erg gezellig, en alle deuren stonden wagenwijd open, dus ach... En toen ik thuis kwam had Jos lekker de wasmachine aangezet, en de was opgehangen, en nog een was aangezet, en hij was bezig met het doucheputje ontstoppen (wat betekent dat ik niet met mijn handen in de vieze zut hoefde omdat hij dat deed, hij is een schat!). Straks slapen we lekker in een schoon bed dat naar buiten ruikt - mijn deel en de kussens tenminste, hij had eerst een van de dekbedovertrekken die bij mij vandaan kwamen, en al is het ding wit met rode friemeltjes, hij vindt hem roze. Of zo. Dus er ligt weer een blauwe bij hem vandaan op zijn kant.

Bij de kerk kon ook een liedboek besteld worden, moest je wel gelijk betalen. Naast dat ik het geld niet bij me had, en even niet heb nu zo vlak voor de toeslagen en stufi binnen komen, weet ik ook nog niet zeker of ik hem tussen nu en korte tijd wil hebben. Oke, in de kerk gaan ze hem gebruiken, maar daar kan ik van de beamer meelezen voorlopig. Moet ik alleen zorgen dat ik meer voorin ga zitten, en me minder ga gedragen alsof ik een tiener op de middelbare school ben, anders kan ik de beamer niet goed zien... Op de een of andere manier is iedereen langer dan ik haha. Aan de andere kant is het wel handig om er zelf een te hebben, misschien. Ik twijfel nog, maar daar heb ik ook nog even de tijd voor. Sowieso komt hij volgende week pas uit, en hij is gewoon via internet te bestellen.

Aan de ene kant snap ik trouwens heel goed dat ze dingen vernieuwen, en dat de kerk met zijn tijd mee wil gaan. Met dit liedboek zijn ze al best wel een tijd bezig. Aan de andere kant, vind ik het een flink bedrag als je om 'moet' en het uit moet geven, om mee te kunnen blijven zingen. Bij ons is er toevallig elke dienst een beamer waardoor ik het voorlopig kan laten zitten, maar dat is niet overal.

Wat denk jij van zulke veranderingen? Noodzakelijk, of zou het ook anders kunnen?

NS-perikelen

Er staat een defecte trein stil tussen Nijmegen en Utrecht...

Gezellig, we zouden nu al lang op een verjaardag zitten, maar zijn nu weer thuis. Zometeen pakken we maar de auto naar Utrecht - extra kosten: benzine én parkeerkaartje, we gingen niet voor niets met de trein. Maar ja, zoals het er nu uit ziet is het half 7 ongeveer afgelopen, en dan zouden we er nog heen moeten zien te komen. Laat maar...

Thuis toch nog even wat koffie gepakt, we waren immers al twee uur onderweg. Twee. Uur. Om weer terug bij af te zijn. Durven die oplichters nog geld van mijn ov-chipkaart af te schrijven ook, en omdat er geen eindstation is moet ik maar zien dat ik het terug krijg. Goed geregeld ns...

E-nummers en zo

Ik moet eerlijk zeggen, dat ik er lang niet altijd op let wat er in ons eten zit. Ik wil vaak wel, en als het even lukt halen we ook wel eens wat biologisch, maar dat lukt niet altijd. En toch, al weet ik dat ze goed gekeurd zijn ergens in Europa, ze zitten me vaak niet lekker. Zeker als ik hoor wat het nou eigenlijk voor stofjes zijn. Ik bedoel: als tiener gruwde ik van het E-nummer van rode kleurstof dat van luizenschildjes af komt, maar dat is nu een van mijn minste zorgen, het is tenminste gewoon een natuurlijk product. Maar wat dacht je van polyvinylpyrrolidon? Ja, je leest het goed, iets met vinyl. En geoxideerde polythyleenwas klinkt ook niet heel lekker vind ik.

Mij doet het denken aan een boek dat ik een paar jaar terug moest lezen voor het vak Youth Literature. Good Omens van Terry Pratchett en Neil Gailman. Even in het kort, het gaat om wat de eindtijd zou moeten zijn, maar dan komisch beschreven. De slechterik komt als babietje op de aarde en zou bij een satanistisch gezin geplaatst worden, maar twee kinderen worden verwisseld, en hij komt bij een gewoon gezin, en hij leert dus niet om slecht te zijn. Op het eind vertelt hij, zoals een 11-jarige beginnende tiener kan, aan de vier ruiters dat hij niet met ze mee doet, zonder hem kunnen ze niets, eind goed al goed. En daar wil ik heen: die vier ruiters. Dat zijn normaal oorlog, hongersnood, pestilence (sorry, kan even niet op het Nederlandse woord komen) en dood - waarbij pestilence in het boek vervangen is door vervuiling.

Zo'n 100 jaar geleden was hongersnood nog heel reëel, maar hier in het rijke westen hebben we er geen last meer van, toch? Nou ja, in ieder geval toen het boek geschreven werd niet, de voedselbanken die zo hard nodig zijn laat ik nu even buiten beschouwing. En toch was de ruiter 'hongersnood' in het boek drukker dan ooit. Met zorgen dat vrouwen zo graag dun willen zijn dat ze zichzelf uithongeren om aan het modebeeld te voldoen. Met zorgen dat het 'hip' is om in een duur restaurant een half hapje te eten als diner en daar veel geld voor neer te tellen. En met zorgen dat we dingen eten die eigenlijk helemaal geen voedsel zijn. Fastfood-ketens zijn in het boek zijn uitvinding, en verkopen niet meer dan gebakken lucht (he, herkenbaar, toch?) en ook in ander eten wordt 'echt' voedsel steeds meer vervangen door dingen die net zo goed in een transistor-radio zouden kunnen zitten. Polyvinylpyrrolidon misschien? Hongersnood in het westen: we worden steeds dikker, terwijl we steeds minder echte voeding binnen krijgen.

Hoewel het alweer een paar jaar geleden is dat ik het boek las, speelt het zo af en toe toch door mijn hoofd. Ook met dat hele Monsanto-verhaal trouwens. De 'famine' uit het boek had zomaar ook op de directeur van dat bedrijf gebaseerd kunnen zijn. Lekker zorgen dat mensen niet meer voor hun eigen groenten kunnen zorgen.

Wat zijn we toch lekker bezig he?

Propedeuse

Hij is binnen, en nu dus echt!

Een paar maanden terug wist ik al dat ik hem gehaald had; de docente vroeg of ik een bepaalde toets van het laatste vak wilde doen. Want het was veel extra werk voor een paar bonuspunten, terwijl ik de bewuste woordjes al lang niet meer had en dus echt zou moeten gaan zoeken, dus extra veel werk. En ik had al 77 punten, en daarmee het vak ruim gehaald, dus die extra punten had ik niet nodig. Ja, achteraf was het lekker geweest om een 'ruim voldoende' op mijn lijst te krijgen in plaats van een 'voldoende', maar met mijn energie liep het toen nog niet heel lekker, dus ik koos ervoor om het erbij te laten. Ik was al helemaal bij dat ik het ein-de-lijk gehaald had, want ik heb er drie jaar over gedaan. Ja, ik weet het, een tijd. Maar ik was gewoon écht slecht in het plannen van wanneer ik naar de tv moest gaan zitten kijken voor mijn luistervaardigheids-dossier. Gelukkig keek Jos nu met me mee wanneer er wat op tv was, en dat was voor mij een behoorlijke stok achter de deur; ik wilde hem niet laten zitten. Dat en natuurlijk dat dit jaar de laatste keer was dat ik het zou kunnen herkansen, en ik toch eigenlijk wel erg graag in ieder geval dát papiertje wilde.

In ieder geval, het was dus gelukt, en dat wist ik een paar maanden geleden al. Maar toen moest alles nog verder nagekeken worden, en ingevoerd worden. Dat gebeurde eind maart. Dan moest nog het getuigschrift aangemaakt worden, en langs de examencommissie, en en en... normaal werd hij aan het begin van de maand uitgegeven, maar daar was het net te laat voor, dus ik moest een maand langer wachten. Woensdag kreeg ik eindelijk bericht dat hij klaar lag. Woensdag eind van de middag dus, terwijl het donderdag hemelvaart was. Nou, dan ging ik hem toch vrijdag ophalen. Nee dus, want de semi-ambtenarij was vrijdag ook massaal vrij xD Maandag lukte het me zelf niet om te gaan, dus uiteindelijk duurde het nog bijna een week.

Ondertussen ben ik zo blij dat ik hem heb! Of er iets is waarvoor ik nog even had willen wachten? Ik had het leuk gevonden als mensen die later hun P halen ook een soort van officiële overhandiging krijgen. Juist omdat bijna niemand het in één keer haalt, en natuurlijk is het knap als je dat wel lukt - dat mag van mij ook best benoemd worden - maar het verschil tussen een mooie officiële uitreiking en gewoon even bij de administratie ophalen is wel heel erg groot. Gelukkig was de mevrouw van de administratie geweldig - die ziet dat natuurlijk vaker langs komen - en ik kreeg hem van haar wel met drie klapzoenen en een welgemeend 'gefeliciteerd!!!' maar toch... je zou maar op dat moment net ook nog een zuur persoon op de administratie treffen. Ach, ik laat de pret er niet door drukken verder natuurlijk, ik heb er gewoon mijn eigen feestje van gemaakt. Met mijn ouders en broertjes en vriend, en door Jos zelf gemaakte apple crumble. Oh, en pannenkoeken natuurlijk!

Welkom bij de familie kneus

Ik hoor het m'n moeder nog zo zeggen als ze bezig was zelf rabarbermoes of appelmoes te maken... 'pas op, het is kokend heet, en bij zoet is dat extra heet'. Ik moest er extra aan denken toen Jos gisteravond toch even de huisartsenpost belde, en er bij zei dat het zoet was... Ja, het was weer eens zo ver!

Wat was er nou... pas was rabarber in de bonus bij de Appie, en dus ging ik gisteravond rabarbermoes maken. Het was er steeds niet van gekomen, en ik moest er dus maar een keer mee opschieten vond ik. Opgezocht in mijn kookboek, en zo anders dan appelmoes was het niet, dus dat was zo gepiept dacht ik.

Blijkbaar deed ik iets verkeerd en met teveel water. Dat kwam er dus ineens uit, zo op mijn hand. Kokend heet, én zoet, dus extra heet zoals mijn mams altijd zei. Mijn heeft-altijd-veel-met-vuur-gespeeld-instinct kwam gelijk naar boven ;-) dus ik bedacht me niet, zette de kraan aan op lauw en ging koelen. Omdat het lauw was, was het goed uit te houden om tot zelfs een kwartier met m'n hand onder die kraan te staan - volgens de dokter bij de huisartsenpost was mijn reactie mijn geluk, want nu is het een tweedegraads brandwond, en niet erger, zoals je zelfs met 'gewoon' kokend water nog wel kan hebben. Ze zei dat ze ook heel veel zag dat mensen veel te kort gekoeld hadden.

In ieder geval, ik kreeg een tetanus-injectie (die ik zelf moest betalen, en waarbij ik waarschijnlijk maar 80% vergoed krijg, omdat die stomme apotheek geen contract met de verzekering wil, want ze willen meer geld blijven vangen - en dat meer mag ik voor opdraaien...) en een verband met brandzalf, en toen mocht ik gaan. Ach... positief stukje is, de komende tien jaar ben ik weer tetanus ingeënt, ook als de zorgkosten nog raarder gaan worden.

mijn hand in het verband

Zoals op de foto volgens mij wel te zien is, zat het verband aan de strakke kant. Vannacht was het erg prettig, maar ik heb hem er ook alweer af gehaald. Over ruim een uur moet ik nog even naar de dokter, en eigenlijk zou het daar moeten, maar het voelde gewoon echt niet prettig. En op de plek waar het moest blijven zitten zat het juist te los, dus juist bij de blaar hielp het al niets meer.

Ik zal jullie de foto zonder verband maar besparen. Ondertussen houd ik het goed vet, gelukkig had ik pas al kokosolie in huis gehaald - en dat helpt erg goed, eigenlijk zelfs beter dan de brandzalf xD

Solliciteren

Zucht, kreun, steun... Het is allemaal niet makkelijk.

Hoewel ik een hoop knopen door heb gehakt, ga ik wel nog steeds door met het zoeken naar werk. Want ik  vind het idee van een vast inkomen - al is het maar voor een paar uur werk per week - toch wel erg prettig. Het opzetten van de webshop gaat hard, en dat kan ik daarna prima doen naast een (parttime) baan. Maar tot nu toe schiet het niet op.

- Ik solliciteerde bij Campina in Wageningen voor een testpanel, en werd afgewezen omdat ze dachten dat ik meer dan de aangegeven 30 kilometer bij Wageningen vandaan zou wonen. Is niets van waar. En omdat ze niet goed gelezen hadden, en dachten dat ik bijna klaar was met een hbo-opleiding, en dus zo weer weg zou zijn. Toen ik aangaf dat ik met die opleiding was gestopt en dat ze daar dus niet bang voor hoefden te zijn, en dat het zelfs minder dan 10 km was, gaf het uitzendbureau aan dat ze 'helaas al met de volgende ronde waren gestart' grmbl

- Toen had ik werk, dacht ik. Telefonisch interviews afnemen. Maar ik was niet goed genoeg in mensen afkappen en snel doorvragen, en ik had te weinig respons, en... na twee shifts werken hoefde ik niet meer terug te komen.

- Een andere telefonische functie gaat niets worden, dat weet ik nu al. Werken in de horeca ook niet, met mijn motoriek is normaal door een café of restaurant lopen zonder ongelukken al een uitdaging; dat doen met een dienblad wordt een ramp.

- Als er al vacatures zijn voor boekhoudkundig of administratief medewerker, krijg ik binnen een dag te horen dat ik het helaas niet word, vacatures bij winkels hetzelfde.

Zucht, kreun, steun... Ik wil werken voor de kost graag! En nee, als ik in een winkel werk ben ik echt niet met een paar maanden weg, waar zou ik heen moeten? Ik weet, ik ben hardstikke goed (woorden van een van mijn voormalige - helaas failliete - werkgevers na een sollicitatiegesprek: niet zo zenuwachtig, natuurlijk neem ik je aan, je bent hardstikke goed) maar dat zien mensen blijkbaar niet genoeg aan mijn brieven en cv.

Ik heb nog een paar sollicitaties lopen, en ik ben benieuwd. Een voor tijdelijk werk als receptioniste bij het werk van mijn vriend, waar ik vorig jaar vakantiewerk deed in de schoonmaak, ik ben benieuwd. Ik kon in ieder geval enthousiast vertellen waarom ik er wil werken in mijn brief. En nog een voor een boekhoudkundig medewerker in Ede. En nog een paar open sollicitaties naar boekwinkels, al verwacht ik daar niet veel van. I keep my fingers crossed...

Edit: net toen ik op 'publiceren' drukte kwam er van een van de boekwinkels al antwoord dat ze voorlopig geen werk voor me hebben. Dat is er al een minder.

Leuk pakketje, en mopperen op de post

Laat ik het mopperen op de post gebruiken als aanloopje op iets dat wél leuk is...

Normaal hebben we bij postnl een ontzettend vriendelijke, wat oudere pakketbezorger. Is nooit iets mis mee, als we een keer niet thuis zijn wordt het pakketje netjes ergens anders afgeleverd - of naar het postpunt gebracht als afleveren bij de buren niet mag. Maar als deze pakketbezorger er een keer niet is, zijn de rapen gaar. Zijn 'vervanger'/de zaterdaghulp... is gehaast, wachten tot je de deur open gedaan hebt is normaal al bijna teveel gevraagd.

Mijn eerste 'aanvaring' met deze persoon was een maand of twee geleden. Hij stond hier voor de deur met een aangetekend pakketje... voor de buren. Ik gaf aan dat ik hier niet voor mag tekenen, had het pakketje ondertussen al in mijn handen geduwd gekregen. Terwijl hij bezig was met een hoop gemopper over trappen en dan moest hij terug komen en dat kostte tijd, heb ik de deur dicht gedaan. Als hij zijn werk beslist niet wil doen, kan hij van mij al helemaal geen handtekening krijgen.

Zonet werd het nog kwalijker. Er werd aangebeld door de buurman. Zowel buren als wij waren gisteren weg, zij waren wat eerder thuis gekomen dan wij. En wat zagen zij vol verbazing: bij hen én bij ons voor de deur een pakketje. Gewoon midden op de galerij waar iedereen zo bij kon komen. En dan bedoel ik ook echt iedereen, want het trappenhuis gaat niet op slot of zo. Omdat het al later op de avond was (wij kwamen een uur of 11 pas thuis) hebben zij ons pakketje ook maar mee naar binnen genomen. En nu stond de buurman dus voor de deur om mijn pakketje af te komen geven. Er gaat van ons allebei (weer) een klacht naar de post.

Nou is iedereen vast nieuwsgierig wat er in mijn pakketje zat dan ;-) Het was de stof, waar ik bij Ingrid op geboden had. Het was een nog wat grotere stapel geworden dan ik dacht dat ik zou krijgen, met allemaal ontzettend leuke bloemenstofjes. Die ik dan weer erg leuk kan gebruiken om bijvoorbeeld tassen van te maken voor in mijn webshop, of andere dingetjes... Mijn handen jeuken gewoon!

En ze had er een heel leuk briefje bij gestopt, en nog een borduurpakketje, en oude kwartetkaarten. Al met al een pakketje waar ik spontaan weer vrolijk van werd dus!

Moestuin Maandag

Tja, het begint er toch steeds echter op te lijken op ons balkon. Je zou bijna denken dat ik groene vingers heb. Ook de planten binnen gaan het trouwens steeds beter doen. Iets met groen in plaats van geel en zo.

De basilicum bij de Hema vandaan lijkt aardig op te komen

Het is nauwelijks te zien, maar ook de aardbeien-zaadjes beginnen al wat groen te vertonen.

Geweldig!

Van de kruiden komt er op moment maar één op. Eerst dacht ik dat het vast de waterkers was, maar daar lijkt het toch niet op - ik ben heel suffig vergeten er bij te zetten wat wat is. Nog even afwachten wat de rest doet, als die niet werken volgende week gaat het groene plukje over in een pot om ruimte te maken voor iets anders.

De komkommer wordt ook steeds groener. Dat witte is trouwens watjes, daar had ik de zaadjes eerst op liggen bij gebrek aan potgrond. Werkt blijkbaar prima.

Ook de bloemenzaadjes worden groenig.

De paprika werkt niet echt. Ik heb nog andere paprika-zaden liggen, dus deze zouden nog in de herkansing kunnen.

Trouwens, ik heb weer zo'n schaaltje over. Misschien toch eerst, net als de basilicum, komkommer en aardbeien, proberen in een klein schaaltje met watten, wie weet gaat dat beter.

Zaadjes en zo

Je hoort het veel de laatste tijd, maar ik mik het hier ook nog maar eens in de groep.

Al jaren wil ik eigenlijk meer doen met planten en zo op mijn balkonnetje. Waar ik eerst zat met een ex die het op zijn balkon niet wilde hebben en maar niets vond, en een eigen balkonnetje die eigenlijk te klein was en waar ik bijna niet was, zat ik er vorig jaar mee dat ik een paar maanden naar het buitenland ging. Als je in het buitenland zit kan je niet voor plantjes zorgen en zo.

Dit jaar komt het er dus eindelijk van. Ondertussen staan er al een paar bakken met kruiden en bloemen, en wat potten met paprika, komkommer en aardbeien - met dank aan schoonouders voor wat extra potten wat weer een rit tuincentrum scheelde. Oke, nou moesten we ook daar langs, maar dat is veul gezelliger en leuker natuurlijk ;-).  Ik ben benieuwd hoe dat gaat lopen, en ik heb er zin in. Zeker als ik de zaadjes van bijvoorbeeld die bloemen en paprika's later weer zou kunnen gebruiken. Of ruilen voor andere zaadjes, zodat ik nog meer kan doen. Of zo.

Maar nou ik eindelijk kan, wordt er roet in het eten gegooid, bijna letterlijk. Ze willen er in Europa een wet doordrukken dat je geen zaadjes meer mag ruilen of verkopen, tenzij je dat aanvraagt, omdat de planten allemaal precies hetzelfde moeten zijn of zo. Komt er natuurlijk op neer dat je ze dan alleen van bepaalde grote bedrijven kan kopen - en het irritante is, als je dan bijvoorbeeld een mooie paprika laat groeien, heb je niets aan de zaadjes daaruit, die zijn namelijk onvruchtbaar. Zodat je weer nieuwe zaadjes moet kopen van die grote bedrijven etc. Laat ik daar nou net geen zin in hebben, ik vond het net zo'n leuk idee dat ik het straks zelf zou kunnen! Maar als dit door gaat, gaat het waarschijnlijk al niet meer - de eerste jaren schijnt het best lastig te zijn om alles zo te doen dat je goed kunt oogsten namelijk.

Jullie voelen het vast al aankomen. Als je het nog niet gedaan hebt, wil ik vragen een petitie te tekenen. Zodat ik lekker door kan gaan met wat ik al tijden wilde - en zodat we gewoon vrij zijn te kopen of zelf te verbouwen, gebruiken en ruilen wat we willen.

http://petities.nl/petitie/hart-voor-biodiversiteit-geen-octrooi-op-leven

Jeugdsentiment

In het dorp waar ik ben opgegroeid valt 'luilak' altijd op koninginnedag. Gelukkig zonder eieren tegen de ramen of zo, nee, er wordt altijd rondgescheurd op brommertjes zonder uitlaat. Geloof me, dat is een lawaai! Als kind voelde het voor mij echt feestelijk als ik daar 's ochtends vroeg van wakker werd. Later werd het wat ingeperkt en mochten ze alleen nog op de straat in het midden van het dorp rijden. Bij mijn ouders werd het toen rustiger, al hoorden we ze nog steeds, maar toen ging ik op mezelf wonen in een appartementje vlak bij de Dorpsstraat.

Die eerste koninginnenacht sliep ik niet thuis, en ik vond het veel en veel te stil, dus een jaar later sliep mijn ex bij mij thuis. Iets met hoe krijg je iemand gek, want daar raasden toen natuurlijk de brommertjes heel veel langs omdat het alleen daar mocht. Ik haalde juist opgelucht adem, eindelijk weer echt feest! Vorig jaar kwam Jos ook heel dapper bij mij slapen, en gelukkig kon hij met die ene ochtend lawaai in het jaar leven.

Na onze verhuizing afgelopen zomer hield ik er rekening mee dat het afgelopen was met op deze manier wakker worden op koninginnedag. We gingen immers bijna 20 km verderop wonen. Tot ik om vijf uur wakker werd van... Juist, brommertjes zonder uitlaat! Hier lijken ze nog ouderwets door de hele stad te rijden. En terwijl ik lekker warm in bed laf te soezen besefte ik weer hoe ontzettend thuis ik me hier de afgelopen maanden ben gaan voelen. Na vanmorgen nog meer.

Het is een groeizaam weertje

Zo wordt dit weer hier in de buurt (veel boerendorpjes en zo) veel omschreven. De warmte van gisteren, afgewisseld met dit soort regenachtige dagen, maakt immers dat Nederland zo'n mooi, groen land is. Dat viel me op als we op vakantie waren in zuid-oost Oostenrijk, en zeker als we dan een dag lang in de auto sprongen richting bijvoorbeeld Italië: prachtige landen, maar in augustus was alles er geel en droog, terwijl het hier veel groener was.

Gisteren heb ik heerlijk gebruik gemaakt van het zonnetje, ik ben aan de slag gegaan op ons balkon. Eerder had ik al het een en ander aan zaadjes gekocht bij de Aldi, een zakje kruidenzaadjes, een met bloemenzaadjes en een met paprikazaadjes. Stom eigenlijk, die laatste, we hadden net zo goed de zaadjes van een al door ons opgegeten paprika in de grond kunnen stoppen. Maar goed, ze lagen er, en nu zitten ze in een pot met potgrond - die trouwens lekker bij de Appie vandaan komt, vorige week zag ik al zo'n actieve balkon-bui aankomen.

Niet genoeg trouwens, want ik had een tekort aan bakken en potten. Nja ik heb al een paar keer bij de kringloop rondgekeken, maar op de een of andere manier kon ik er steeds niets vinden. Jos zou iets eerder naar huis komen, en ik dacht mooi even nog een keer bij de kringloop te kunnen kijken, maar dat viel tegen; hij werd opgehouden, de directeur laat je immers niet met een vraag staan ;-). Ik wilde toch eigenlijk wel verder, en omdat het ook leuk is om ideeën op te doen, zijn we toch maar naar de intratuin gereden, en terug gekomen met drie potten en nog een plantje, en een gieter. Ik had een piepklein gietertje, en wilde al maanden graag een grotere; om al mijn vier planten binnen water te kunnen geven moest ik vaak al twee keer heen en weer lopen naar de kraan. En dat wil ik best doen voor mijn planten, maar als het niet hoeft...

De blauwedruifjes-bolletjes zijn nu ook over gezet in een pot in plaats van een slap mandje, en de paprika-zaadjes nu echt gezaaid. Nu maar hopen dat ze het ook gaan doen, het staat in ieder geval al best wel leuk op het balkon. 's Ochtends komt er - als de zon schijnt tenminste - best veel zon bij, later komt er wel schaduw, maar is het er beschut. Dus ik heb goede hoop dat er in ieder geval iets omhoog komt. Voorlopig zitten er wel nog even zakken omheen voor een beetje broeikas-effect ;-) Als er iemand nog tips heeft hoor ik het graag, want het is nog maar behoorlijk recent dat ik groene vingers wil kweken haha.

Plekje op de markt

Zoals ik al schreef, gisteren stond ik op een markt op Jos' werk. En omdat ik foto's beloofd had...

Op de grond zijn een paar printers te zien, die Jos over had en mocht verkopen - helaas, aan het eind van de markt stonden ze er nog.

En dan hier, het hoekje 'handgemaakt'. De servetringen komen vandaag nog in mijn webwinkeltje en op Dawanda; met het oranje zijn ze natuurlijk ideaal voor komende dinsdag.

De andere, echt 'rommelmarkt-dingen' gingen een stuk harder. De blauwe schaaltjes en ovenschaaltjes die we meenamen zijn allemaal verkocht, en een oude radio van Jos ook. De boerenbontschaaltjes niet, maar die hoefden niet zo nodig van ons - en nog een hoop andere dingen ook niet, maar die blijven klaar staan voor een volgende rommelmarkt.

Knopen doorhakken

Knopen kunnen leuke dingen zijn, daar niet van. Zonder knopen geen leuke haak- brei- en andere knutselwerkjes. Maar sommige knopen zijn niet handig, de 'wat ga ik doen-knoop' bijvoorbeeld.

Afgelopen weekend ben ik lekker met leuke dingen bezig geweest, maar ondertussen zijn er in de aanloop naar het weekend toe en zo ook wat knopen doorgehakt. Zo heb ik me aangemeld voor een cursus tot budgetcoach bij de NHA - het is een cursus van een jaar ongeveer, en dan heb ik in dat jaar tijd om rustig verder te kijken zonder dat ik voor mijn gevoel 'stil sta' wat leren betreft. En er wordt in die cursus ook aandacht besteed aan het hebben van een eigen bedrijf, wat ook handig is voor die andere knoop die ik heb doorgehakt.

Zoals ik vrijdag al blogde: met een beetje hulp.nl van mijn vriend ben ik gaan kijken naar een webshop die zich wat meer op Nederland richt. Deze combineer ik met Etsy, want ik vind het ergens ook wel lekker om daar tips en teams etc. vandaan te blijven hebben - ik merk dat ik bij die Nederland-gerichte site die ondersteuning mis. Voorlopig heb ik de gratis versie, maar ik wil het wat serieuzer aan gaan pakken. Als ik namelijk kijk waar ik verder goed in ben, en naar het werkgebied waar ik gezien mijn cv in zou moeten zoeken - administratie - daar is erg weinig werk in te vinden. Als ik ga blijven hopen dat ik daar snel werk in vind, dan wordt dat niets. Ik heb nét te weinig ervaring om daar goed aan het werk te komen, zeker als je ziet hoe veel mensen er werk in zoeken. Aan de andere kant heb ik teveel ervaring daarin, en ben ik te hoog opgeleid, om bijvoorbeeld werk in een winkel te vinden. Dat heb ik ook geprobeerd, met afwijzingen 'dat ze geen functie hebben die aan mijn profiel voldoet' als gevolg. En met het idee dat ik gewoon wil werken, dan maar zelf werk maken, toch? Ik heb ook een inschrijving bij de KvK geregeld (dat is tegenwoordig blijkbaar gratis, sinds 1 januari, yayyy!), en ben aan het uitzoeken hoe het zit met belasting. Waarschijnlijk kan ik als ik iets verdien het voorlopig opgeven als overige inkomsten. Moet ik natuurlijk wel uitkijken dat ik een deel apart zet. Spannend!

Elf Fantasy Fair

Volgens mij heet het tegenwoordig anders, maar ach, ik ken het zo...

Jaren geleden ben ik er een keer geweest, het was een erg gezellige dag met vrienden, ik dronk voor het eerst Mede, zag Rapalje en kwam tijdens een dansworkshop nog iemand tegen omdat ik ineens met hem stond te dansen. Erg grappig was dat, volgens mij vroeg ik ook nog iets stoms als 'Wat doe jij hier???' Nou, hetzelfde als ik dus xD

Daarna ben ik er niet meer geweest, steeds geen geld, geen tijd, etc. Tot vandaag. Vorig jaar wilden Jos en ik al, maar we konden niet - ik zat al in Engeland - dus nu moest het er echt van komen. Gelukkig hadden we vandaag het weer mee, al was het vanmorgen nog wat fris. We hebben lekker rond geslenterd, broodje braadworst gegeten, mead-beer gedronken aan het begin van de middag, en lekker mensen gekeken. Oh ja, en we hebben de ehbo-post gezien, maar niet omdat er wat aan de hand was hoor. Iemand die we kennen stond er vandaag als ehbo-er, en die moesten we natuurlijk een knuffel gaan geven.

Gek genoeg ben ik deze keer, in tegenstelling tot de vorige keer, niet met mede thuis gekomen. Het kwam er niet van, eigenlijk geen zin om er geld aan uit te geven, ik kan het een andere keer ergens anders vast ook vinden als ik wil. Wel heb ik een paar zilveren oorbellen, voor 5 euro, die zelfs in die gaatjes waar al zeker een jaar niets in heeft gezeten niet irriteren. Whiiiieeee! En een zakje gezoete amandelen, maar die zijn morgen wel op denk ik.

Weer een stapje verder

Nou heb ik een echte webwinkel - met dank aan mijn schat die voor me ging zoeken. In eerste instantie even de gratis versie, als het een beetje loopt kan ik dat nog veranderen. ;-)

Dagje Naarden

Jos en ik hebben een kringlopende week. Een vriendin en ik (en ja, Jos ook een beetje) riepen al langer dat we weer eens samen een kringloop onveilig moesten maken, en dus prikten we gisteren. Eerst zouden we naar Maarssen gaan, maar na een leuk blogje die we allebei zagen, besloten we naar de Kringloper in Naarden te gaan. In eerste instantie keken we vooral naar een tv meubel waar misschien de tv en in ieder geval de dvd-spelers en printer en zo in zouden kunnen (dat scheelt een hoop ge-apparaat en ge-snoer hier). Wat we zagen was aan de dure kant - daar staat die kringloop ook om bekend geloof ik - en niet heel makkelijk mee te nemen dat eind in de Alto, dus we besloten verder te kijken hier in de buurt. Maar we hebben nu wel een idee van wat we willen, en zoals al lachend opgemerkt werd: we waren het wel heel erg eens over wat we mooi vonden. Natuurlijk zijn we uiteindelijk wel nog met een hele hoop dingen thuis gekomen. Zoals:

Een lading boerenbont servies, twee gebaksbordjes, drie ronde koppen met schotels, nog een andere kop en schotel, drie melkbekers, drie krakkemikkige schaaltjes (die er nou eenmaal bij hoorden, dus ik liet ze ook niet staan ;-) ) en een mooie juskom. Hiervoor was ik het grootste deel van mijn budget voor gisteren kwijt, €19,50 maar dat was het zeker waard.

Dan nog een leuk groen stofje voor 50 cent, kan ik nog best wat leuke dingen van maken.

Een oude schoolplaatprint, aan de achterkant te zien is hij in 1976 opgeplakt. Hij hangt in de plaats van dat roze-rozen-ding boven onze gaskachel. 

Jos nam nog een boekje over chocola mee, omnomnomnom!

Dan nog wat Pinkeltje-boeken, vanwege het jeugdsentiment

En een boek van Ot en Sien kon ik ook niet laten liggen.

Uiteindelijk was ik 28 euro kwijt, van de 30 die ik van mezelf uit mocht geven, en ik ben heel erg blij met wat we mee hebben genomen.

Euroshopper

Op de een of andere manier hoorde ik het vanmorgen pas, dat de Appie gaat stoppen met Euroshopper - in plaats daarvan komen ze met een ander basis-merk, dat natuurlijk toch duurder is. Voor mij een leuke smoes om vanavond bij het pannenkoeken bakken eens wat foto's te maken. Wij gebruiken namelijk best veel euroshopper - sssst niet doorvertellen hoor, maar de kleuren passen ook best leuk bij de rood-met-witte tegeltjes in onze keuken ;-) Maar goed, bakken doen we meestal met ES olijfolie, we hebben blikjes tomatenpuree staan van ze, houdbare melk (en als ze die duurder maken is die met twee cent meer al net zo duur als de goedkoopste gewone melk =P Nu is het nog leuk voor door de pannenkoeken en de lammetjesthee van mijn vriend), rijst en pasta, en zo nog wat meer vooral basis-ingrediënten die lang houdbaar zijn. Dat betekent waarschijnlijk dat we daarvan wat extra gaan inkopen, deze week hebben we aardig wat van het boodschappenbudget over - genoeg voor een paar extra blikken en blikjes en zo ;-).

Maar goed, de pannenkoeken. 

Om te beginnen met de ingrediënten: 400 gram bloem (ES), 800 ml houdbare melk (ES), 5 eieren (ES) en een zakje vanillesuiker. Vanavond gingen we voor zoete pannenkoeken, anders gaat die laatste er niet in. Dan maken we er een blikje ragout bij warm, of het worden pannenkoeken met champignons, of allebei... 

Dan begin ik de mix met de eieren, zodat ik de dooiers kapot kan kloppen. Ik ben al een tijdje bezig met kijken of er lokaal eieren verkocht worden. Het prijsverschil tussen ES scharreleieren en biologische eieren is in de supermarkt wel erg groot, en gek genoeg heb ik bij de Appie het gevoel dat dat biologisch ook wel meevalt. Dan houd ik het geld liever zelf ;-) Maar lokaal kan wel leuk zijn.

Daarna de melk erbij. In deze volgorde krijg ik als ik met de hand mix eigenlijk geen klonten. We hebben ook wel een mixer in huis hoor, maar die had ik niet de eerste jaren toen ik op mezelf ging wonen niet, en ik heb mezelf aangewend om het zonder te doen. Scheelt stroom ook nog, al is het maar een klein beetje haha.

 Dan gaan de bloem en suiker erbij. Vroegah gebruikte ik pannenkoekenmix, maar bloem is goedkoper en werkt net zo goed. Dan is de mix klaar.

Natuurlijk moet er dan nog gebakken worden. De boter was op, dus dan maar met vloeibaar, dat werkt ook. Nou ben ik vergeten een foto te maken van de pannenkoeken toen ze af waren, maar ze waren erg lekker.